حل پپتیدهای کاتالوگ یک گام مهم در بسیاری از آزمایشات بیوشیمیایی و بیوفیزیکی است. ما به عنوان تأمین کننده پپتیدهای کاتالوگ با کیفیت بالا ، ما چالش ها و اهمیت انحلال مناسب پپتید را درک می کنیم. در این وبلاگ ، ما عوامل و روشهای اصلی برای حل موثر پپتیدهای کاتالوگ را بررسی خواهیم کرد.
درک خصوصیات پپتید
قبل از تلاش برای حل پپتید ، درک خصوصیات فیزیکی و شیمیایی آن ضروری است. پپتیدها از نظر ترکیب اسید آمینه ، طول ، آبگریز و بار آنها می توانند به طور گسترده ای متفاوت باشند. این خصوصیات به طور قابل توجهی بر حلالیت پپتید تأثیر می گذارد.
پپتیدهای آبگریز ، که حاوی بخش زیادی از اسیدهای آمینه غیر قطبی مانند لوسین ، ایزولوسین و فنیل آلانین هستند ، در محلول های آبی اغلب دشوار هستند. از طرف دیگر ، پپتیدهای آبگریز با اسیدهای آمینه قطبی یا بار مانند لیزین ، آرژنین و اسید گلوتامیک تمایل به محلول در آب دارند.
به عنوان مثال ،Osteocalcin (7 - 19) (انسان)یک پپتید نسبتاً کوتاه است. حلالیت آن بستگی به بقایای اسید آمینه خاص موجود در آن دارد. اگر تعداد قابل توجهی از باقیمانده های آبگریز داشته باشد ، ممکن است برای انحلال به حلال های ویژه نیاز داشته باشد.
انتخاب حلال
انتخاب حلال یکی از مهمترین عوامل در انحلال پپتید است. در اینجا برخی از حلال های متداول که برای انحلال پپتید استفاده می شود:
حلالهای آبی
- اب: آب خالص ساده ترین و رایج ترین حلال برای پپتیدهای آبگریز است. اگر پپتید در pH فیزیولوژیکی بار مثبت یا منفی داشته باشد ، اغلب می تواند به راحتی در آب حل شود. به عنوان مثال ، پپتیدها با محتوای بالای اسیدهای آمینه اساسی (به عنوان مثال ، لیزین و آرژنین) با pH خنثی شارژ می شوند و می توانند تعامل یونی را با مولکول های آب تشکیل دهند و انحلال را تسهیل می کنند.
- راه حل های بافر: از راه حل های بافر اغلب برای حفظ محیط خاص pH استفاده می شود. پپتیدهای مختلف ممکن است در مقادیر pH مختلف حلالیت بهینه داشته باشند. به عنوان مثال ، پپتیدهای اسیدی ممکن است در بافرهای اندکی اساسی حل شوند ، در حالی که پپتیدهای اساسی ممکن است در بافرهای اسیدی محلول تر باشند. فسفات - بافر نمکی (PBS) یک بافر گسترده در تحقیقات بیولوژیکی است. این یک pH فیزیولوژیکی و قدرت یونی را فراهم می کند ، که برای بسیاری از پپتیدها که در سنجش های بیولوژیکی مورد استفاده قرار می گیرند ، مناسب است.
حلالهای ارگانیک
- دی متیل سولفوکسید (DMSO): DMSO یک حلال آلی بسیار قطبی است که می تواند طیف گسترده ای از پپتیدها ، از جمله آبگریز را حل کند. این توانایی را دارد که برهم کنش های آبگریز بین مولکول های پپتید را تجزیه کند. با این حال ، DMSO برای سلولها در غلظت های بالا سمی است ، بنابراین اگر پپتید برای سنجش های مبتنی بر سلول در نظر گرفته شود ، غلظت DMSO در محلول نهایی باید با دقت کنترل شود.
- استونیتریل: استونیتریل یکی دیگر از حلال های آلی رایج است که در انحلال پپتید مورد استفاده قرار می گیرد. این ماده اغلب در ترکیب با آب در کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا - فاز معکوس (RP - HPLC) برای تصفیه و تجزیه و تحلیل پپتید استفاده می شود. استونیتریل می تواند فعل و انفعالات آبگریز در پپتیدها را مختل کند و برای حل پپتیدهای متوسط آبگریز مفید است.
برایباس، که ممکن است برخی از مناطق آبگریز داشته باشد ، مخلوطی از آب و مقدار کمی DMSO یا استونیتریل ممکن است انتخاب مناسبی برای انحلال باشد.
تکنیک های انحلال
پس از انتخاب حلال مناسب ، می توان از تکنیک های زیر برای حل پپتید استفاده کرد:
اختلاط ملایم
به آرامی در حال چرخش یا پیپ کردن پپتید - مخلوط حلال می تواند به پراکندگی ذرات پپتید و ترویج انحلال کمک کند. این روش برای پپتیدهایی که نسبتاً محلول هستند مناسب است. به عنوان مثال ، یک پپتید کوتاه و آبگریز ممکن است در طی چند دقیقه از اختلاط ملایم کاملاً حل شود.
فراوانی
فراصوت شامل استفاده از امواج اولتراسونیک در مخلوط حلال پپتید است. امواج انرژی بالا می توانند سنگدانه های پپتید را شکسته و سطح سطح پپتید را در تماس با حلال افزایش دهند و در نتیجه باعث شتاب انحلال شوند. با این حال ، فراصوت می تواند گرما ایجاد کند ، که ممکن است باعث تخریب یا اکسیداسیون پپتید شود. بنابراین ، کنترل زمان و دمای فراصوت مهم است. به عنوان مثال ، فراصوت باید در پشت سر هم با فواصل زمانی انجام شود تا نمونه خنک شود.
گرمایش
گرمایش می تواند انرژی جنبشی پپتید و مولکولهای حلال را افزایش داده و باعث انحلال شود. با این حال ، این روش باید با احتیاط مورد استفاده قرار گیرد زیرا درجه حرارت بالا می تواند پپتید را نادیده بگیرد. برای برخی از پپتیدها ، گرمایش خفیف (به عنوان مثال ، 37 درجه سانتیگراد) برای یک دوره کوتاه ممکن است برای حل آنها بدون ایجاد آسیب قابل توجه کافی باشد.
عیب یابی
بعضی اوقات ، حتی با تکنیک های صحیح حلال و انحلال ، پپتیدها هنوز هم به طور کامل حل نمی شوند. در اینجا برخی از دلایل و راه حل های احتمالی:
تجمع پپتید
پپتیدها به دلیل فعل و انفعالات آبگریز ، فعل و انفعالات الکترواستاتیک یا پیوند هیدروژن می توانند مصالح تشکیل دهند. در صورت مشکوک به تجمع ، اضافه کردن مقدار کمی از یک ماده هرج و مرج مانند اوره یا هیدروکلراید گوانیدین می تواند به شکستن سنگدانه ها کمک کند. با این حال ، این عوامل همچنین ممکن است بر فعالیت بیولوژیکی پپتید تأثیر بگذارد ، بنابراین باید با دقت استفاده شود.
انتخاب حلال نادرست
اگر پپتید در حلال در ابتدا انتخاب نشده حل نشود ، یک حلال متفاوت یا مخلوطی از حلال ها را امتحان کنید. به عنوان مثال ، اگر یک پپتید در آب نامحلول است ، سعی کنید مقدار کمی DMSO یا استونیتریل را به آب اضافه کنید.
آلودگی
آلودگی پپتید یا حلال نیز می تواند بر انحلال تأثیر بگذارد. اطمینان حاصل کنید که تمام تجهیزات و حلالها تمیز و عاری از ناخالصی ها هستند.
مطالعه موردی:بیوتینیل - پلی پپتید لوزالمعده (انسان)
بیایید بگیریمبیوتینیل - پلی پپتید لوزالمعده (انسان)به عنوان نمونه این پپتید دارای یک گروه بیوتین است که ممکن است بر حلالیت آن تأثیر بگذارد. اگر این یک پپتید آبگریز باشد ، ممکن است در آب یا محلول بافر به خوبی حل شود. با این حال ، اگر فرآیند بیوتینیلاسیون برخی از خصوصیات آبگریز را معرفی کرده باشد ، ممکن است برای انحلال کامل به مقدار کمی از حلال آلی مانند DMSO نیاز داشته باشد.
ابتدا می توانیم با مخلوط کردن ملایم آن را در آب حل کنیم. اگر به طور کامل حل نشود ، می توانیم حجم کمی از DMSO (به عنوان مثال ، 1 - 5 ٪ V/V) اضافه کنیم و به مخلوط خود ادامه دهیم. از فراصوت نیز می توان برای کمک به فرآیند انحلال استفاده کرد ، اما برای جلوگیری از آسیب پپتید باید دما را کنترل کنیم.
پایان
حل پپتیدهای کاتالوگ یک فرآیند پیچیده است که نیاز به بررسی دقیق خصوصیات پپتید ، انتخاب حلال و تکنیک های انحلال دارد. با درک این عوامل و پیروی از روشهای مناسب ، می توانیم اطمینان حاصل کنیم که پپتیدها به طور مؤثر حل می شوند و فعالیت بیولوژیکی آنها را حفظ می کنند.
ما به عنوان تأمین کننده پیشرو در پپتیدهای کاتالوگ ، ما متعهد به ارائه محصولات با کیفیت بالا و پشتیبانی فنی حرفه ای هستیم. اگر در مورد انحلال پپتید سؤالی دارید یا نیاز به خرید پپتیدهای کاتالوگ ما دارید ، لطفاً برای بحث بیشتر با ما تماس بگیرید. ما مشتاقانه منتظر همکاری با شما هستیم تا نیازهای تحقیق خود را برآورده کنیم.
منابع
- Alberts ، B. ، Johnson ، A. ، Lewis ، J. ، Raff ، M. ، Roberts ، K. ، & Walter ، P. (2002). زیست شناسی مولکولی سلول. علوم گارلند.
- هرمانسون ، GT (2013). تکنیک های بیوکونژوژات. مطبوعات دانشگاهی.
- Snyder ، LR ، Kirkland ، JJ ، & Dolan ، JW (2010). آشنایی با کروماتوگرافی مایع مدرن. ویلی