پپتید شاخه ای

پپتیدهای شاخه دار نوعی ساختار پپتیدی هستند که در آن زنجیره های پپتیدی متعدد (شاخه ها) از یک هسته مرکزی که اغلب از لیزین مشتق می شوند، گسترش می یابند. هسته لیزین گروه های عاملی (- و ε-گروه های آمینه) را برای اتصال زنجیره پپتیدی فراهم می کند. تعداد شاخه ها می تواند متفاوت باشد (به عنوان مثال، 2، 4، یا 8)، بسته به تعداد لایه های لیزین مورد استفاده در سنتز. وزن مولکولی بالای آنها در مقایسه با پپتیدهای خطی، آنها را برای ایمن سازی بدون نیاز به کونژوگاسیون پروتئین حامل مناسب می کند. سیستم پپتید آنتی ژنی چندگانه (MAP) یک روش پرکاربرد است که از هسته های لیزین برای تولید واکسن و تولید آنتی بادی استفاده می کند.

خصوصیات

1. نسبت مولی بالای آنتی ژن پپتیدی به مولکول هسته
2. ساختارهای شیمیایی تعریف شده
3. انتخاب 4 شعبه، 8 شعبه و غیره
4. انتخاب تک-اپی توپ یا دی{2}}اپی توپ

مزایا

1. نیازی به استفاده از پروتئین حامل برای برانگیختن پاسخ آنتی بادی ندارد
2. افزایش راندمان پوشش روی سطح جامد
3. افزایش حساسیت تشخیص برای ایمونواسی فاز جامد
4. ارزشمند برای مطالعات ایمونولوژی و مطالعات واکسن

رهنمودها

1. میانگین طول پپتید: 10-15 باقیمانده
2. در پاسخ پپتید انتهایی یا داخلی N- مورد علاقه است
3. در پاسخ پپتید پایانی C{1} مورد علاقه نیست
4. سیستئین ها می توانند باعث تولید کم شوند
5. برای تصفیه بیشتر قابل قبول نیست.