سلام! من به عنوان تأمین کننده پیوند پپتید برای ADC (آنتی بادی - ترکیبات مواد مخدر) ، دست اول دیده ام که ارتباط دهنده پپتید بسیار مهم در دنیای تحقیق و توسعه ADC است. امروز ، من می خواهم به این موضوع بپردازم که چگونه این پیوند دهنده های پپتید می توانند بر فعالیت آزمایشگاهی ADC تأثیر بگذارند.
ADC ها و پیوند دهنده های پپتید چیست؟
اول چیزها ابتدا ، بیایید به سرعت آنچه را که ADC ها هستند ، طی کنیم. ADC نوعی بیو دارویی است که ویژگی آنتی بادی های مونوکلونال را با سمیت سلولی داروهای کوچک مولکول ترکیب می کند. آنها مانند بمب های هوشمند دنیای پزشکی هستند و سلولهای سرطانی را دقیقاً در حالی که آسیب به سلولهای سالم را به حداقل می رساند ، هدف قرار می دهند.
از طرف دیگر ، پیوند دهنده های پپتید اتصالات هستند که آنتی بادی و دارو را در یک ADC نگه می دارند. آنها در تعیین عملکرد کلی ADC نقش بسیار مهمی ایفا می کنند. آنها را به عنوان چسب فکر کنید که همه چیز را در جای خود نگه می دارد ، اما آنها پیچیده تر از این هستند.
تأثیر در انتشار دارو
یکی از مهمترین راه هایی که پیوند دهنده های پپتید بر فعالیت آزمایشگاهی ADC تأثیر می گذارد ، از طریق انتشار دارو است. پیوند پپتید ایده آل باید در جریان خون پایدار باشد اما در داخل سلولهای هدف قابل برش باشد.
آنزیم - لینکرهای حساس
بسیاری از پیوند پپتید به گونه ای طراحی شده اند که توسط آنزیم های خاص که در سلولهای سرطانی بیش از حد بیان شده اند ، شکاف داده می شوند. به عنوان مثال ، پیوند دهنده های Catepsin - جدا شده ، مانند Linker Val - CIT. این پیوند دهنده را می توان با استفاده از کاتپسین B ، آنزیمی که اغلب در سلولهای توموری در سطح بالایی یافت می شود ، تشخیص داده و برش داده شود. هنگامی که ADC وارد سلول سرطانی می شود ، پیوند دهنده VAL - CIT شکسته می شود و داروی سیتوتوکسیک را آزاد می کند. این تضمین می کند که این دارو فقط در محل عمل فعال می شود و باعث افزایش کارآیی ADC و کاهش سمیت هدف می شود.
ما محصولی ماننداسید - PEG3 - Val - CIT - PAB - OH، که حاوی نقوش Val - CIT است. این یک گزینه عالی برای محققانی است که به دنبال توسعه ADC با مکانیسم های دارویی حساس به آنزیم هستند. در مطالعات آزمایشگاهی ، ADC ها با استفاده از این پیوند دهنده انتخابی عالی در کشتن سلولهای سرطانی در حالی که سلولهای طبیعی را صرف می کنند ، نشان داده اند.
پیوندهای حساس PH -
نوع دیگر پیوند دهنده پیوند دهنده pH - حساس است. محیط خارج سلولی تومورها اغلب اسیدی تر از بافتهای طبیعی است. برخی از پیوند پپتید را می توان در این شرایط اسیدی جدا کرد. هنگامی که ADC به ریز محیط زیست تومور می رسد ، تغییر در pH باعث آزاد شدن دارو می شود. این می تواند با اطمینان از انتشار این دارو دقیقاً در جایی که مورد نیاز است ، فعالیت آزمایشگاهی ADC را تقویت کند.
تأثیر بر فارماکوکینتیک
پیوند دهنده های پپتید همچنین در فارماکوکینتیک ADC تأثیر دارند که به نوبه خود بر فعالیت آزمایشگاهی آنها تأثیر می گذارد.
ابد فوری
آبگریز پیوند دهنده پپتید می تواند بر حلالیت و پایداری ADC در محلول تأثیر بگذارد. یک اتصال دهنده آبگریزتر می تواند حلالیت ADC را بهبود بخشد و از تجمع و بارش جلوگیری کند. این برای سنجش های آزمایشگاهی بسیار مهم است زیرا ADC های جمع شده می توانند نتایج کاذب ارائه دهند و ممکن است به طور دقیق فعالیت واقعی مولکول را نشان ندهند.
به عنوان مثال ، پیوندها با قسمتهای پلی اتیلن گلیکول (PEG) اغلب برای افزایش آبگریز استفاده می شوند. محصولاتی مانندDBCO - PEG4 - NHS ESTERوتDBCO - PEG4 - اسیدحاوی بخش های میخ است. این پیوند دهنده ها می توانند خواص فارماکوکینتیک ADC را بهبود بخشند و منجر به عملکرد بهتر در شرایط آزمایشگاهی شوند.
نصف - زندگی
پایداری پیوند پپتید می تواند بر عمر ADC در گردش خون تأثیر بگذارد. یک پیوند پایدار می تواند از انتشار زودرس دارو جلوگیری کند و به ADC اجازه می دهد تا برای مدت زمان طولانی تر در جریان خون گردش کند و به سلولهای هدف به طور مؤثر برسد. در مدل های آزمایشگاهی ، ADC هایی با نیمی از زندگی طولانی تر ممکن است فرصت های بیشتری برای تعامل با سلول های سرطانی داشته باشند و فعالیت سیتوتوکسیک آنها را افزایش دهند.
تأثیر در اتصال هدف
ساختار پیوند پپتید همچنین می تواند بر توانایی اتصال هدف ADC تأثیر بگذارد.
انعطاف پذیری
یک پیوند پپتید انعطاف پذیر می تواند به آنتی بادی و دارو اجازه دهد تا تا حدی به طور مستقل حرکت کند ، که می تواند اتصال ADC را به آنتی ژن هدف خود بهبود بخشد. اگر پیوند دهنده خیلی سفت و سخت باشد ، ممکن است استریل مانع تعامل بین آنتی بادی و آنتی ژن شود و فعالیت آزمایشگاهی ADC را کاهش دهد.
از طرف دیگر ، پیوند دهنده ای که بسیار انعطاف پذیر باشد ممکن است باعث شود که دارو در محل اتصال آنتی بادی دخالت کند. بنابراین ، یافتن تعادل مناسب انعطاف پذیری بسیار مهم است. در سنجش های اتصال آزمایشگاهی ، محققان می توانند پیوند دهنده های مختلفی را آزمایش کنند تا مشخص کنند کدام یک بهترین هدف را برای ADC خود فراهم می کند.
چالش ها و ملاحظات
در حالی که پیوند دهنده های پپتید مزایای بسیاری در تقویت فعالیت آزمایشگاهی ADC دارند ، اما برخی از چالش ها و ملاحظات نیز وجود دارد.
پیچیدگی طراحی پیوند دهنده
طراحی یک پیوند بهینه پپتید کار آسانی نیست. این امر نیاز به درک عمیق از زیست شناسی سلولهای هدف ، خواص آنتی بادی و دارو و شرایط آزمایش آزمایشگاهی دارد. عوامل زیادی در نظر گرفته شده است ، مانند طول پیوند ، توالی اسید آمینه و اصلاحات شیمیایی.
سازگاری با آنتی بادی ها و داروها
پیوند پپتید باید با آنتی بادی و دارو سازگار باشد. این نباید در اتصال آنتی بادی به آنتی ژن آن یا فعالیت سمیت سلولی دارو تداخل داشته باشد. در مطالعات آزمایشگاهی ، آزمایش ترکیبات مختلف آنتی بادی ها ، داروها و پیوند دهنده ها برای یافتن مؤثرترین ADC ضروری است.
پایان
در نتیجه ، پیوند دهنده های پپتید نقش مهمی در تعیین فعالیت آزمایشگاهی ADC دارند. آنها بر انتشار دارو ، فارماکوکینتیک و اتصال هدف تأثیر می گذارند ، که همه آنها برای موفقیت ADC در کشتن سلولهای سرطانی در سنجش آزمایشگاهی بسیار مهم هستند.
ما به عنوان تأمین کننده پیوند پپتید برای ADCS ، ما متعهد هستیم که محصولات با کیفیت بالا و پشتیبانی از محققان در این زمینه را ارائه دهیم. این که آیا شما تازه پروژه ADC خود را شروع کرده اید یا به دنبال بهینه سازی یک مورد موجود هستید ، ما طیف گسترده ای از پیوند پپتید را برای رفع نیازهای شما داریم.
اگر علاقه مند به کسب اطلاعات بیشتر در مورد پیوند پپتید ما هستید یا می خواهید در مورد الزامات خاص خود بحث کنید ، احساس راحتی کنید. ما در اینجا هستیم تا به شما در ایجاد مؤثرترین ADC برای مطالعات آزمایشگاهی و داخل بدن کمک کنیم.
منابع
- Ducry ، L. ، & Stump ، B. (2010). آنتی بادی - ترکیبات دارویی: پیوند بارهای سمیت سلولی به آنتی بادی های مونوکلونال. شیمی بیوکونژوگات ، 21 (1) ، 5 - 13.
- شن ، BQ ، Rader ، C. ، Liu ، X. ، Raab ، H. ، Bhakta ، S. ، Kenanova ، v. ، ... & Hamblett ، KJ (2012). کنترل محل اتصال دارو در آنتی بادی - ترکیبات مواد مخدر. بیوتکنولوژی طبیعت ، 30 (2) ، 184 - 189.
- Alley ، SC ، Okeley ، NM ، & Senter ، PD (2010). آنتی بادی - ترکیبات دارویی: تحویل دارویی هدفمند برای سرطان. نظر فعلی در زیست شناسی شیمیایی ، 14 (1) ، 52 - 60.